Tag Archives: pro goalie gloves

Harrow on the Hill

Harrow on the Hill is an area of north west London, England, and part of the London Borough of Harrow. The name refers to Harrow Hill, 408 feet (124 m). The district includes Harrow School.

The earliest recorded use of the name is found in 1398 as Harrowe atte Hille. Etymology before then derives from Harrow, which is first recorded in 767 as Gumeninga hergae. A suggested meaning is heathen temple of a tribe called the Gumeningas. The hill has historically been used as a place of pagan worship. It is alternatively explained to mean the church upon the hill.

Harrow on the Hill formed an ancient parish and later civil parish in the Gore hundred of Middlesex. In 1831 it had a population of 3,861 and occupied an area of 9,870 acres (39.9 km2). There were significant boundary changes in 1894, when the bulk of the parish was removed to create the parishes of Harrow Weald, Wealdstone and Wembley. By 1931 it occupied a reduced area of 2,129 acres (8.62 km2) and had a population of 26,380 conair cls1 fabric shaver. It formed the Harrow on the Hill Urban District of Middlesex from 1894 and was abolished by a County Review Order in 1934, with the bulk of the area forming part of a new civil parish and urban district of Harrow pro goalie gloves. In 1954 the urban district was incorporated as the Municipal Borough of Harrow and in 1965 it was transferred to Greater London to form the London Borough of Harrow.

On the 27 April 1646, King Charles I, when fleeing Oxford on his way to Southwell, where he was due to surrender to the Scottish Army, stopped at Harrow on the Hill near St Mary’s Church, so that he could take a final glimpse at London and also to water his horses. A plaque on Grove Hill near Harrow School marks the spot, and also says that the spring below has ever since been called King Charles’ Well.

The Hills & Saunders photography company had a studio on Harrow on the Hill from the 1860s photographing the schools, families and local area. The archive of c. 80,000 glass plates still exists and much of it can be seen today online at the Harrow Photos website.

The population of the Harrow on the Hill ward of the London Borough of Harrow was 9,578 in 1991 and 10,632 in 2001. It occupies an area of 357 hectares though the hill itself occupies approximately 100 hectares (250 acres) and in 2001 had a population density of 29.74 persons per hectare. There were 4,539 households in the district in 2001. The ward’s boundaries encompass the majority of the hill and also Roxeth, Sudbury Hill and parts of West Harrow.

The 2011 census showed that White British was the largest ethnic group, 34% of the population, followed by 19% Indian, 12% Other Asian and 10% Other White.

36-40 High Street, School Tours Centre and Outfitters Shop, West Street
At Centre: Listed Drinking Fountain

West Street
By the drinking fountain
Aspect: west

View of the north of the High Street
Taken from the junction of Church Hill
Some of the buildings are those of Harrow School

The High Street
A marginally lower section nearby to the south, in the conservation area

Waldron Road
A very narrow two way road by London standards, also close to Harrow School

High Street – the south end

Former public house and coaching inn

The Castle, West Street

The former fire station (right) now a restaurant, and on the left the former headquarters of Harrow Urban District (now the London Borough of Harrow)

Partial Panorama looking northwest towards Pinner (left) and Headstone (right) from building at the bottom of the northern downslope of Harrow on the Hill (200m north of the mainline station) – the listed building on the left in the foreground is 315 Station Road, Harrow,
closest to the hill itself, currently occupied by NatWest

St. Mary’s Church
The parish church

Clementine Churchill Hospital
The local private hospital

Harrow on the Hill is also an ecclesiastical parish with St. Mary’s, Harrow on the Hill at the apex. It was consecrated by St Anselm in 1094. There is also a Roman Catholic parish church at the foot of the hill, Our Lady and St Thomas of Canterbury, Harrow, dedicated to Our Lady and St Thomas of Canterbury.

The area has four Catholic schools and three Church of England schools.[citation needed]

Harrow-on-the-Hill station, although named after the settlement, is located some distance to the north of the hill. The London Underground service at Harrow-on-the-Hill is provided by the Metropolitan line, and the station is also served by the Chiltern Railways London to Aylesbury Line. These services run in to central London, and out west/north west to the outer reaches of London and beyond.

About equidistant to Harrow-on-the-Hill station from the top of the hill, is the Piccadilly line station South Harrow tube station. The 258 and H17 London bus routes run over Harrow on the Hill itself.

A roadside plaque unveiled on 25 February 1969 stated that the first recorded motor accident in Great Britain to have involved the death of the car driver had taken place at Harrow on the Hill on a road called Grove Hill seventy years earlier, on 25 February 1899. The plaque made no mention of the name of the dead motorist, but it did name the civic dignitary who had unveiled it: his name was given as Alderman Charles Stenhouse, who was Mayor of Harrow at the time.

The driver involved in the crash was 31-year-old engineer Edwin Sewell, driving a 6HP Daimler. A rear wheel collapsed after breaking its rim and the car hit a sturdy brick wall. Sewell was killed immediately when he and his passenger, a Major Richer, were thrown from the vehicle. Richer died three days later in hospital.

In the graveyard of St Mary’s church is a gravestone recording the death of Thomas Port, from a railway accident on 7 August 1838.

Grüntegernbach

Koordinaten:

Grüntegernbach ist ein Ortsteil der Stadt Dorfen im Landkreis Erding. Das etwa 500 Einwohner große Dorf liegt im Tal des Baderbächleins, in der Mitte zwischen Dorfen und Buchbach. Bis zum 31. Dezember 1971 war der Ort eine eigene Gemeinde und tat sich dann mit Wasentegernbach zur Gemeinde Tegernbach zusammen, bevor sie sich im Zuge der Gebietsreform am 1. Mai 1978 der Stadt Dorfen anschlossen. Zur zuletzt 686 Einwohner zählenden Gemeinde gehörten unter anderem die Weiler Loiperstätt, Grünbach, Anzing, Urtlfing und Englschalling.

Der Ort wird 791 erstmals (Actum est haec in Loco Tegarinuuac) erwähnt. In den folgenden Jahrhunderten gibt es einen Schenkungs-Besitzerwechsel von Grüntegernbach. Im 16. Jahrhundert erscheinen die Marschälle von Pappenheim als Besitzer der Hofmark Grün(Inner)tegernbach. Nach ihnen folgten die von Haunsperg und die von Gobels water bottle reusable, anschließend gehörte die Hofmark (ohne einen Sitz) bis zur Säkularisation dem Fürstpropstei Berchtesgaden. 1979 musste die Pfarrei mit den Nachbarpfarreien Buchbach, Ranoldsberg und Walkersaich aus Priestermangel einen Pfarrverband bilden und 1968 wurden die Schulen von Grüntegernbach und Eibach vereinigt.

Die Kirche ist ein stattlicher spätgotischer Bau des 15. Jahrhunderts. Das Gotteshaus mit einem hohen Spitzturm (bis 1897 mit Zwiebelbekrönung) wurde 1877 durch ein westliches Joch verlängert. Die innere Raumaufteilung stellt sich wie folgt dar: Dem breiten Hauptschiff zu fünf Langhaus- und zwei Chorjochen (mit 3/8-Schluss) sind auf beiden Seiten niedrige seitenschiffartige Erweiterungen beigefügt worden. Die Kirche besitzt ein Netzrippengewölbe. An den oberen Hauptschiffwänden sind Fresken von 1952 die elf Szenen aus Heiligenlegenden darstellen papain in meat tenderizer. Die sonstige Innenausstattung ist neugotisch von der Kirchenumgestaltung ab 1877: Hochaltar (1878), Seitenaltäre (1878), Kanzel (1877) und Chorgestühl (1880), Orgel (2012, Orgelbau Linder).

Die etwa 1200 m östlich gelegene Kirche ist ein barocker Bau mit spätgotischem Kern (15 pro goalie gloves. Jahrhundert) und war eine lokal aufgesuchte Wallfahrtskirche. Der Bau hat insgesamt drei Joche mit 3/8-Schluss glass bottles. Im Inneren sehenswert ist ein spätbarocker Choraltar von 1720, eine barocke Empore und Rokoko-Chorgestühl von 1765.

Die spätromanische Kirche aus dem 12. Jahrhundert liegt 1350 m nordöstlich. Die Südseite des 3-jochigen Langhauses schmückt ein Rundbogenfries. Nördlich des 1-jochigen Chors mit 3/8-Schluss befindet sich der Satteldachturm (beide spätgotisch). Erwähnenswert ist der hochbarocke Hochaltar um 1670, das hochbarocke Chorgestühl und das Netzgewölbe im Chor.

Das neuere Schulhaus Grüntegernbach ist ein spät-gründerzeitlicher Bau von 1904, am NO-Eck ein Spitzhelmturm.

Algasing | Dorfen | Eibach | Esterndorf | Grüntegernbach | Hampersdorf | Hausmehring | Jaibing | Kalling | Kloster Moosen | Landersdorf | Oberdorfen | Schiltern | Schwindkirchen | Wasentegernbach | Watzling | Wölling | Zeilhofen

Project Lead the Way

Project Lead The Way (PLTW) is a United States 501(c)(3) non-profit organization that develops STEM curricula for use by US elementary, middle, and high schools what is meat tenderization. PLTW also provides professional development training for instructors.[citation needed]

PLTW’s mission is to prepare students for the global economy by providing K-12 STEM programs to public, private, and charter schools in all 50 states and the District of Columbia in rural, urban jersey for football, and suburban districts.[citation needed] They offer a problem-based curriculum combined with a teacher professional development.

Vince Bertram is the current CEO and President of Project Lead The Way.[citation needed]

Schools that register with PLTW pay a flat participation fee that includes the curriculum, all required course software, access to school and technical support online football jersey, and access to PLTW’s learning management system. Teachers who instruct the Project Lead The Way curriculum are required to take part in PLTW’s three-phase professional development program.

Governments of several states, including New York, Indiana, Iowa, and South Carolina, have provided funding to PLTW to support future development pro goalie gloves.

The Kern Family Foundation of Wisconsin provides financial support for the program in the states of Wisconsin, Illinois, Iowa, and Minnesota. Kern first became involved with PLTW in Wisconsin in 2004 as one of several programs it funds in an attempt to enhance U.S. economic competitiveness by trying to qualify more students for engineering and technology careers. The foundation’s expenditures in support of the funding of PLTW total more than $23 million. Other foundations funding PLTW include the Ewing Marion Kauffman Foundation, the John S. and James L. Knight Foundation, and the Conrad Foundation.

Riemann-variëteit

In de riemann-meetkunde, een deelgebied van de wiskunde, is een riemann-variëteit (M,g) een reële differentieerbare variëteit M, waarin elke raakruimte is uitgerust met een inwendig-productruimte g, een riemann-metriek, op een wijze die van punt tot punt gladjes varieert pro goalie gloves. De metriek g is een positief definiete symmetrische tensor: een metrische tensor.

In andere woorden is een riemann-variëteit een differentieerbare variëteit, waar de raakruimte op elk punt een eindig-dimensionale Euclidische ruimte is, waar aan elk punt een zekere metriek kan worden toegekend. Als metriek kan men verschillende meetkundige noties, zoals hoeken, lengten van krommen, oppervlakken (of volumen), kromming, gradiënten van functies en divergentie van vectorvelden, op een riemann-variëteit definiëren.

De riemann-variëteit is naast de lorentz-variëteit de meest gangbare wiskundige vertaling van het begrip “gekromde ruimte”. Bernhard Riemann, naar wie het begrip genoemd is, onderzocht intrinsieke eigenschappen van oppervlakken en andere gekromde ruimten, dat wil zeggen eigenschappen die niet afhangen van een inbedding in een hogerdimensionale euclidische ruimte of van het gebruik van een welbepaald coördinatenstelsel.

Riemann-variëteiten moeten niet worden verward met riemann-oppervlakken, variëteiten die lokaal als patches van het complexe vlak verschijnen.

Zij M een n-dimensionale gladde variëteit, waarvoor in elk punt p een inproduct gp gedefinieerd is op de raakruimte






T



p




M




{\displaystyle T_{p}M}


aan M in het punt p.

In termen van een lokaal coördinatenstelsel





(



x



1




,






,



x



n




)




{\displaystyle (x^{1},\ldots ,x^{n})}


wordt het inproduct volledig vastgelegd door wat het met de basisvectoren

Als de






n



2






{\displaystyle n^{2}}


functies






g



i


j






{\displaystyle g_{ij}}


glad (onbeperkt differentieerbaar) zijn in hun afhankelijkheid van





p




{\displaystyle p}


, dat wil zeggen als functies van





(



x



1




,






,



x



n




)




{\displaystyle (x^{1},\ldots ,x^{n})}


, heet g een riemann-metriek op M en het paar





(


M


,


g


)




{\displaystyle (M,g)}


een riemann-variëteit.

Technisch kan men





g




{\displaystyle g}


beschouwen als een sectie van de bundel

(tweederangs-cotensoren), waar

de corakende bundel van





M




{\displaystyle M}


is.

De euclidische ruimte







R




n






{\displaystyle \mathbb {R} ^{n}}


is zelf een gladde variëteit, en de raakruimte in ieder punt





p








R




n






{\displaystyle p\in \mathbb {R} ^{n}}


is een kopie van







R




n






{\displaystyle \mathbb {R} ^{n}}


. Door elk van deze vectorruimten uit te rusten met het standaardinproduct

wordt de euclidische ruimte zelf een riemann-variëteit. De identieke transformatie is een kaart van







R




n






{\displaystyle \mathbb {R} ^{n}}


, en ten opzichte van dat coördinatenstelsel is

waar we






δ




i


j






{\displaystyle \delta _{ij}}


noteren voor de Kronecker-delta: 1 als





i


=


j




{\displaystyle i=j}


, 0 als





i






j




{\displaystyle i\neq j}


.

Als niet-triviaal voorbeeld beschouwen we






S



2






{\displaystyle S^{2}}


, de eenheidssfeer in







R




3






{\displaystyle \mathbb {R} ^{3}}


. De raakruimte van






S



2






{\displaystyle S^{2}}


in een punt





p




{\displaystyle p}


kan gemodelleerd worden door het overeenkomstige raakvlak aan






S



2






{\displaystyle S^{2}}


in







R




3






{\displaystyle \mathbb {R} ^{3}}


. Als oorsprong van de vectorruimte






T



p





S



2






{\displaystyle T_{p}S^{2}}


nemen we het raakpunt





p




{\displaystyle p}


zelf.

Deze raakruimten erven het inproduct van de euclidische ruimte







R




3






{\displaystyle \mathbb {R} ^{3}}


zoals beschreven in het vorige voorbeeld.

Beschouw de kaart op (een deel van)






S



2






{\displaystyle S^{2}}


die gedefinieerd wordt door de twee hoeken van de bolcoördinaten:





ϕ





{\displaystyle \phi }


is het azimut ten opzichte van de




X




{\displaystyle X}


-as, en





θ





{\displaystyle \theta }


de elevatie ten opzichte van het XY-equatorvlak (vgl. met geografische lengte resp. geografische breedte).

In een gegeven punt





p


(



ϕ




0




,



θ




0




)




{\displaystyle p(\phi _{0},\theta _{0})}


vormen de basisvectoren
















ϕ








{\displaystyle {\partial \over \partial \phi }}


en
















θ








{\displaystyle {\partial \over \partial \theta }}


weliswaar een orthogonale basis, maar geen orthonormale basis. De vector




e



θ





=













θ








{\displaystyle e_{\theta }={\partial \over \partial \theta }}


is een eenheidsvector, maar de vector






e



ϕ





=













ϕ








{\displaystyle e_{\phi }={\partial \over \partial \phi }}


heeft lengtekwadraat

Met behulp van de metriek





g




{\displaystyle g}


worden uiteindelijk alle verdere lokale begrippen uit de differentiaalmeetkunde gedefinieerd. Enkele voorbeelden:

Een belangrijk deel van de differentiaalmeetkunde blijft nog overeind als we veronderstellen dat de symmetrische bilineaire vorm





g




{\displaystyle g}


niet noodzakelijk positief definiet, maar wel overal niet-ontaard is in de zin dat de determinant van de bijhorende vierkante matrix der functies






g



i


j






{\displaystyle g_{ij}}


nergens nul is.

Een dergelijke constructie





(


M


,


g


)




{\displaystyle (M,g)}


heet semi-riemann-variëteit.

Als de determinant nergens nul is, en





M




{\displaystyle M}


is samenhangend, dan is de index van





g




{\displaystyle g}


constant (als hij constant 0 is, dan is





g




{\displaystyle g}


positief definiet en hebben we een gewone riemann-variëteit).

Een lorentz-variëteit is een semi-riemann-variëteit waarvan de metrische tensor overal index 1 heeft, dat wil zeggen dat één van de eigenwaarden negatief is, en alle andere positief. Meestal wordt aangenomen dat de dimensie minstens 2 bedraagt.

Lorentz-variëteiten modelleren de ruimte-tijd in de speciale en in de algemene relativiteitstheorie.