Tag Archives: footbal jersey

Flooding (Australian football)

Flooding is a tactic used in the sport of Australian rules football. It involves the coach releasing players in the forward line from their set positions and directing them to the opposition forward area, congesting the area and making it more difficult for the opposition to score. It is commonly deployed to protect a lead, to stop a rout or as a counterattack tactic based on rebounding the ball to an open forward line. This is possible due to the lack of an offside rule or similar restrictions on players field movements.

The extreme defensive tactic is often bemoaned by spectators and generally regarded as “ugly” football.

When Australian Football took to the parks around the colony of Victoria in 1858, there were no rules regarding player positions. Even today the rules only declare that a maximum of four per side is allowed in the centre square at the ball-up (ruck, rover, ruck-rover and centre), with all other players free to position themselves as they see fit. In early years this resulted in a pack of players moving with the ball up and down the field trying to get a clearing kick into space that the pack would then run into and repeat the process. Such a process is still evident in some junior leagues (the under 8 years old children) and is known as “beehive football”. It was not until 1898 that player positions became regular thanks to Essendon’s now famous positions of players around the field. The positioning provided many lopsided contests against teams trying to play pack football, such as beating St Kilda 10.11 (71) to 1.9 (15) on July 23 and Melbourne 11.9 (75) to 2.8 (20) on August 1 in 1898. Other teams mimicked the idea and the “lines of three” quickly became, and still is, the norm.

One of the earliest records of flooding comes from an 1860s match between the Geelong Football Club and the Ballarat Football Club in Ballarat. Goalless and kicking against the gale, Geelong captain Tom Wills ordered every player into the backline. The Ballarat fans yelled abuse. Melbourne Football Club later successfully copied the tactic.

In VFL football times, the 1909 VFL Grand Final in which South Melbourne, mindful of a Carlton side which beat them in round 11 after trailing 0.11 to South’s 4.4 at half-time, packed the arc in the Grand Final after half time to thwart Carlton’s advance. South won the final by two points.

Over the years many teams have put extra men in the defensive 50 metre zone to stifle attacks, usually to stop great full-forwards or protect a lead. It was not uncommon for forwards such as Gordon Coventry, John Coleman, Tony Lockett, Jason Dunstall and Gary Ablett, Sr., among others, to be seen fighting off three defenders to take a mark. Flooding the defensive zone outright was a rarity due to the level of endurance required from the entire team. However it was used defensively on occasion to avoid a rout.

As football at the elite level increased in professionalism and athleticism, the practice increased.

Flooding first became an offensive tactic when Rodney Eade became the Sydney Swans head coach in 1996. In order to give star forward Tony Lockett the most room on the small Sydney Cricket Ground he had the team play an extra “line of three” in defence when the opposition had the ball, creating a set-up with 9 defenders, 6 midfielders and three forwards. The idea was to create a forced error and turn-over, followed by swift movement to Lockett who had ample space to lead into. This was similar to Denis Pagan’s “Pagan’s Paddock” which gave Wayne Carey wide space to manoeuvre in. The Swans used this tactic to great effect in 1996, reaching the Grand Final, and subsequently in 2005 how to tenderize steak quickly.

Terry Wallace became infamous for the “superflood” that he employed in the Round 21 game between the Western Bulldogs and Essendon at Colonial Stadium in 2000. Wallace successfully quelled the Bombers’ scoring power and defeated the team which had won the previous 20 games by playing 14 of the 18 men on the field in the defensive zone for the entirety of the game footbal jersey, and often with all 18 players taking up positions in the 50 metre arc.

Karel Hille

Karel Hille (17 februari 1945) is een Nederlands journalist, televisieproducent, schrijver en tekstdichter. Hij begon zijn loopbaan bij lokale media en werkte later als journalist voor het weekblad Story. Daarnaast was hij liedtekstschrijver van nummers voor verschillende artiesten. In de jaren tachtig maakte hij enkele producties voor televisie. Als schrijver publiceerde hij enkele boeken en artikelen over showbizz, complottheorieën en paranormale thema’s.

Hille maakte rond 1966 zijn eerste stappen in de journalistiek bij Het Vrije Volk in Amsterdam en het Nieuwsblad voor Castricum.

Sinds het eind van de jaren zestig schreef hij ernaast songteksten voor verschillende artiesten. Voor Mieke Telkamp schreef hij de tekst voor Waarheen, waarvoor dat 24 weken in de Top 40 stond en later een klassieker is geworden tijdens begrafenissen. Verder schreef hij de Nederlandse tekst voor enkele nummers van Reinhard Mey, zoals Als de dag van toen dat sinds 1999 elk jaar in de Top 2000 staat water tumbler glass. Ook leverde hij teksten voor artiesten die aangesloten waren bij de platenmaatschappij EMI, waaronder voor Unit Gloria ten tijde van Robert Long en Christmas war voor The Cats (samen met Jaap Schilder).

In de jaren tachtig hield hij zich bezig met de complottheorie waarin niet Rudolf Hess maar diens dubbelganger zelfmoord zou hebben gepleegd in een Berlijnse gevangeniscel uniform football. Hille bracht over deze theorie een documentaire uit op de Nederlandse televisie.

In 1986 produceerde hij voor de TROS de televisiereeks Aan de hand van de meester. Het programma werd gepresenteerd door Willy Dobbe en de regie lag in handen van Paul Molijn. Aan de hand van de serie verscheen ook een reeks begeleidende boeken how does a meat tenderizer work.

Als journalist werkte hij voor de wekelijkse roddelbladen Privé en Story. Naast het gebruikelijke repertoire hield hij af en toe een interview met een bekende politicus, waaronder premier Jan Peter Balkenende, premier Mark Rutte en Geert Wilders. Over gebeurtenissen die zich afspeelden rondom tv-programma’s als Bananasplit en Big Brother publiceerde hij twee boeken. Ook was hij co-auteur van boeken, waaronder over Edwin de Roy van Zuydewijn.

Een thema dat na de eeuwwisseling verschillende malen terugkeert in zijn werk, is de paranormale wereld footbal jersey. In 2007 bracht hij een boek uit over drie Nederlandse waarzegsters, waaronder de winnares van het tv-programma Het zesde zintuig, Marchien Bakker. In 2013 volgde een boek met Paul van Bemmelen over de paranormale kunstenares Kiss Riemvis en in 2015 Over de zin van het leven… met gesprekken met Nederlanders die bekendstaan om hun uitgesproken mening.