Tag Archives: cloth shaver

Davy Jones (pilote)

Davy Jones est un ancien pilote de voitures de courses américain né le à Chicago.

Il s’est fait connaître du public européen en gagnant les 24 Heures du Mans 1996 avec Manuel Reuter et Alexander Wurz sur une TWR-Porsche après avoir participé aux éditions 1988, 1989, 1990 et 1991. Il reste le dernier américain à avoir remporté la course.

Jones a piloté plusieurs saisons en IMSA pour le compte de TWR-Jaguar. Il a notamment remporté les 24 Heures de Daytona sur une Jaguar XJR-12 en 1990 et a terminé second du championnat en 1992 sur une Jaguar XJR-14.

Il a également fini second derrière Buddy Lazier aux 500 miles d’Indianapolis 1996, épreuve la plus prestigieuse de l’Indy Racing League.

Il a fait 16 courses en CART de 1987 à 1996 tout en courant 4 autres Indy 500 miami football jerseys. Il a disputé 7 course en NASCAR en catégorie reine, la Winston Cup pour l’écurie Jasper Motorsports avec comme meilleur résultat une 20e sur le circuit de Darlington et a participé en 1992 et 1993 aux éditions de la Race of Champions finissant respectivement à la 8e et la 9e&nbsp cloth shaver;place.

Jones a eu un accident grave sur le circuit de Walt Disney World Speedway en janvier 1997 qui l’a laissé avec un cou fracturé et qui l’a finalement mené à sa retraite de pilote.

Geir Uthaug

Geir Uthaug (født 23. august 1950) er norsk forfatter, lyriker, gjendikter og oversetter. Han virket også i mange år som kritiker phone holder while running. Anmelder i Morgenbladet 1984-1988 cloth shaver, anmelder i Aftenposten 1990-1997, anmelder i Kritikertorget, NRK p2 1997. Som Han dekket radio-og fjernsynsteatret for NRKs Programblad fra 1984-1990. Han har oversatt ca. 50 bøker med hovedvekt på skjønnlitteratur fra engelsk.

Geir Uthaugs hovedverk er biografiene Den kosmiske smie (2000) om William Blake, (500 sider) og Et verdensdyp av frihet (2008) om Henrik Wergeland (640 sider).

Uthaugs hovedområde som gjendikter er den engelske romantikken. Han har gjendiktet de fleste av de store engelske romantikere fra Blake til Byron. Han har også gjendiktet Alfred Lord Tennysons dikt Den lette brigades angrep fra Krimkrigen.

Han er sønn av Jørleif Uthaug og bror av Gro Ann Uthaug. I statsbudsjettet for 2015 ble han utnevnt til statsstipendiat.

· ·

Mark Wachholz

Mark Wachholz (* 1976 in Berlin) ist ein deutscher Drehbuchautor und Autor von Fantasyliteratur.

Nach Abitur am John-Lennon-Gymnasium 1995 und einer Ausbildung zum Datenverarbeitungskaufmann studierte Mark Wachholz Geschichte und Kulturwissenschaften in Berlin.

2003 wurde Mark Wachholz Mitglied der selbstverwalteten filmArche im Bereich Drehbuch/Dramaturgie und gibt dort seit 2005 regelmäßig Vorlesungsreihen und Seminare (vor allem zu Filmgeschichte und Mythologie im Film). Von 2003 bis 2006 schrieb er regelmäßig Filmkritiken in der Phantastik-Zeitschrift Nautilus des Abenteuer Medien Verlags. Seit 2005 arbeitet Mark Wachholz als freier Drehbuchautor und Story Consultant. Spezialisiert auf Genres wie Thriller, Science Fiction, Fantasy, Mystery, Horror und Dark Drama arbeitete er unter anderem als interner Stoffentwickler für Kino- und Fernsehfilme sowie Prime-Time-Fernsehserien bei Grundy UFA, Wiedemann & Berg, Film- und Fernsehlabor Ludwigsburg, ProSiebenSat.1 und RTL. 2011 wurde er von KSM Film Cinema für die Storyentwicklung zum Fantasy-Kinofilm Das Schwarze Auge verpflichtet. Seit 2012 gehört Mark Wachholz zu den aktiven Mitgliedern des Neuen Deutschen Genrefilms. Anfang 2014 veröffentlichte er mit der Forschungsarbeit Höllentrips aus der Postmoderne die erste grundlegende Genrebeschreibung zu Dark Drama und mit dem Essay A Test of Character (zusammen mit Katti Jisuk Seo) eine Analyse von deutscher Erzählkultur in der Sportkommentierung und im deutschen Film.

Mark Wachholz war über viele Jahre einer der Haupt-Administratoren von Alveran.org, der bis zu ihrer Schließung Ende 2010 am stärksten frequentierten inoffiziellen Webseite zum Schwarzen Auge cloth shaver. Dort kümmerte er sich als Online-Redakteur um News, Publikationen, Artikel und Moderation. Ende 2003 wurde Mark Wachholz in die Redaktion von Das Schwarze Auge (DSA) berufen – dem größten deutschsprachigen Rollenspiel in einem der weltweit umfangreichsten und detailliertesten Phantastikuniversen. Hier arbeitete er in den kommenden sieben Jahren an diversen Publikationen (darunter Regionalbände und Abenteuerpublikationen) und Storyentwicklungen in der Welt Aventurien mit (inklusive regelmäßiger Artikel im Aventurischen Boten). Zusammen mit Anton Weste überarbeitete und ergänzte er die beliebte Borbarad-Kampagne (urspr. 1994–1997) und war u.a. auch an der Story zum DSA-Computerspiel Drakensang (Radon Labs, 2008) beteiligt. Mit Co-Autorin Kathrin Ludwig schrieb er bislang drei Romane, die in der Welt Aventurien angesiedelt sind (siehe Werkauswahl). Die Mitarbeit in der DSA-Redaktion endete im August 2010, seitdem arbeitet Mark Wachholz verstärkt als Redakteur für DSA-Computerspiele. Er ist Mitautor des Adventure-Games Satinavs Ketten (Daedalic Entertainment, 2012), war Teil des Autorenteams von Herokon Online (Silver Style, 2012) und schrieb auch die Story zu Hexenwald (Sprylab/Chromatrix usa football jersey, 2013), dem ersten Augmented-Reality-Game in der Welt des Schwarzen Auges.

Bruce Dickinson

Bruce Dickinson, właściwie Paul Bruce Dickinson (ur. 7 sierpnia 1958 w Worksop w Anglii) – wokalista heavymetalowego zespołu Iron Maiden. Do 1982 znany jako Bruce Bruce.

W 2006 roku piosenkarz został sklasyfikowany na 7. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader. Z kolei w 2009 roku został sklasyfikowany na 2. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według Roadrunner Records.

Muzyk jest mężem Paddy Dickinson, z którą ma trójkę dzieci – Austin, Griffin i Kia.

Dickinson posługuje się swoim drugim imieniem, ponieważ od dzieciństwa wszyscy mówili na niego właśnie Bruce.

Dickinson przyszedł na świat, gdy jego rodzice byli jeszcze nastolatkami. Początkowo matka próbowała usunąć ciążę, jednak aborcja nie powiodła się (to wydarzenie było natchnieniem dla płyty “Accident of Birth”). Po narodzinach, matka zaczęła pracować w sklepie obuwniczym, a ojciec został mechanikiem w wojsku. Od wczesnej młodości Bruce Dickinson wychowywany był głównie przez dziadka ze strony matki.

W szkole Bruce miał wiele problemów, więc rodzice postanowili go przenieść do placówki z internatem. Tam po raz pierwszy zetknął się z muzyką rockową. Zaczął słuchać takich wykonawców jak Deep Purple (jest to jego ulubiony zespół), Van der Graaf Generator, Arthur Brown, Jethro Tull, czy Emerson, Lake and Palmer. Od tego momentu jego marzeniem było zostanie profesjonalnym muzykiem. Na początku Dickinson chciał być perkusistą, jednak wkrótce poczuł, że jego przeznaczeniem jest śpiew. Doświadczenie na scenie dały mu szkolne grupy, takie jak Styx, Speed, czy Shots. Ze Speed Dickinson nagrał nawet singel Man in the Street. Było to jedyne wydanie w historii grupy, w dodatku opublikowane już po odejściu głównego wokalisty.

Pierwszym poważnym zespołem Dickinsona był Samson, gdzie nazywano go Bruce Bruce. Zespół był wymieniany jako jeden z najważniejszych zespołów Nowej Fali Brytyjskiego Heavy Metalu (ang. New Wave of British Heavy Metal – NWOBHM) fabric lint brush. Dickinson nagrał z Samsonem dwa albumy – Head On w 1980 i Shock Tactics w 1981. Pseudonim wokalisty widnieje także na okładce płyty Survivors z 1979, lecz w rzeczywistości Dickinson nie brał udziału w jej nagraniu.

Klimat w zespole Samson pozostawiał wiele do życzenia – chodziło m.in. o duże ilości narkotyków, którymi Bruce się brzydził. Wtedy skontaktował się z Dickinsonem Steve Harris – basista i lider zespołu Iron Maiden. Zaproponował mu zajęcie miejsca Paula Di’Anno, wokalisty z którym nagrali 2 poprzednie płyty. Dickinson zgodził się bez dłuższego namysłu, jako że już wcześniej planował odejście z Samsona i chętnie widział siebie wtedy jako członka zespołu Iron Maiden.

Obserwowałem ich, byli dobrzy, naprawdę cholernie dobrzy. Pamiętam, pomyślałem wtedy, że chciałbym do nich należeć. A raczej, że będę do nich należeć. Wiem, że będę. Nie próbowałem nawet znaleźć drogi dojścia do nich, po prostu czułem, że to nieuniknione white socks wholesale. Myślałem sobie czego mógłbym z nimi dokonać, ponieważ zawsze byłem wiernym fanem Purpli, a Maideni jawili mi się jako drugie Deep Purple – nie tacy sami w sensie muzycznym, ale wywoływali podobny dreszcz emocji. Pomyślałem, że to właśnie z nimi powinienem grać, nie z Samsonem.

Już po pierwszym albumie nagranym z Dickinsonem w 1982 roku, The Number of the Beast, zespół zyskał sporą popularność, a wokaliście nadano przydomek “Syreny Alarmowej”.

Po 10 latach spędzonych wspólnie z Iron Maiden, Dickinson zaczął na poważnie myśleć o karierze solowej. Jeszcze podczas pobytu w zespole wydał 2 albumy (z późniejszym gitarzystą Maiden – Janickiem Gersem), które jednak nie odniosły wielkiego sukcesu. Mimo to, w 1993 roku, po nagraniu albumu Fear of the Dark, Bruce Dickinson opuścił szeregi Iron Maiden, a jego miejsce zajął Blaze Bayley, grający wcześniej w formacji Wolfsbane cloth shaver.

W latach 90. Dickinson oddał się rozwijaniu swoich licznych pasji – m.in. szermierce i nauce pilotażu. Napisał także kilka książek i scenariuszy – najsławniejsza książka to “Przygody Lorda Ślizgacza” (The Adventures of Lord Iffy Boatrace). Po krótkim czasie powrócił do tworzenia muzyki – wydał dwa solowe, uznane, albumy metalowe: Accident of Birth i The Chemical Wedding (z byłym gitarzystą Maiden – Adrianem Smithem). Wydanie płyt połączono z koncertami uwieńczonymi nagraniem koncertowej płyty Scream for Me Brazil.

Na początku 1999 roku, do Dickinsona dotarła informacja o tym, że jego były zespół jest na granicy rozpadu z powodu braku wokalisty. Przyczyną tego były problemy głosowe ówczesnego wokalisty zespołu. Rod Smallwood – menedżer Iron Maiden – dowiedział się, że Dickinson rozważa powrót retro soccer shirts, więc postanowił z nim o tym porozmawiać. Dickinson zgodził się, ale postawił jeden warunek – Adrian Smith miał wrócić razem z nim. Zespół obawiał się wyzwania, jakie stanowiło przyjęcie trzeciego gitarzysty, jednak szybko okazało się, że nie stwarza to problemów. Zespół wraz z Dickinsonem powrócił na wyżyny swojej popularności w 2000 roku, po wydaniu albumu Brave New World.

W tym samym roku Bruce Dickinson wystąpił gościnnie na płycie Resurrection solowego projektu Roba Halforda (wokalisty Judas Priest) – HALFORD. Wokalista zaśpiewał z Halfordem utwór “The One You Love To Hate”.

W 2005 ukazała się kolejna solowa płyta Dickinsona, Tyranny of Souls.

Oprócz kariery wokalnej, Bruce Dickinson był także prezenterem radiowym i telewizyjnym – wystąpił m.in. w kilku programach na kanale Discovery, a także prowadził własną, autorską audycję w radiu BBC.

Bruce Dickinson, w chwilach wolnych od koncertowania z Iron Maiden, pracuje jako etatowy pilot 230-miejscowych samolotów pasażerskich Boeing 757 w brytyjskich liniach lotniczych Astraeus Airlines (Astraeus). Kapitan Dickinson gościł w Polsce 24 grudnia 2007 – przyleciał na podkrakowskie lotnisko Balice rejsem British Airways.

Dickinson ma na swoim koncie epizodyczną rolę wokalisty w filmie Demon (1981). Nie uczestniczył jednak w zdjęciach, a jedynie wykorzystano fragmenty nagrania zarejestrowanego wcześniej przez grupę Samson – Biceps of Steel. Muzyk pojawił się także gościnnie w serialu The Paradise Club.

W 2000 Dickinson ukończył pisanie scenariusza do filmu Chemical Wedding w reżyserii Juliana Doyle’a. Wystąpił w filmie jako odźwierny. Premiera filmu odbyła się 30 maja 2008 roku.

Od połowy 2012 roku współzałożyciel i właściciel firmy Cardiff Aviation zajmującej się serwisowaniem samolotów pasażerskich. Począwszy od 2011 roku artysta udziela się jako prelegent – specjalista od marketingu w biznesie, na różnego rodzaju konwentach biznesowych w różnych miejscach świata. 17 listopada 2016 wystąpił jako gość specjalny Kongresu 590 w podkarpackiej Jasionce. Impreza zgromadziła ponad 2000 przedstawicieli świata biznesu, w tym przedstawicieli Polskiego Rządu, wśród nich znaleźli się: Prezydent Andrzej Duda, Pani Premier Beata Szydło oraz Wicepremier Mateusz Morawiecki.

Bruce Dickinson • Roy Z
Andy Carr • Fabio DelRio • Janick Gers • Dickie Fliszar • Eddie Casillas • Dave Ingraham • Chris Dale • Alessandro “Alex” Elena • Alex Dickson • Adrian Smith • The Guru • Chris Dale • Robin Guy • Pete “Freezin” Friesen • Alex Dickson

Tattooed MillionaireBalls to PicassoSkunkworksAccident of BirthThe Chemical WeddingTyranny of Souls

Albumy koncertowe: Alive in Studio AScream for Me Brazil

Albumy kompilacyjne: The Best of Bruce DickinsonAnthology

Bécourt

Bécourt – miejscowość i gmina we Francji cloth shaver, w regionie Nord-Pas-de-Calais-Pikardia, w departamencie Pas-de-Calais.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 249 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 41&nbsp

Brazil Home CAFU 2 Jerseys

Brazil Home CAFU 2 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

;osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Bécourt plasuje się na 971 cheap goalie gloves. miejscu pod względem liczby ludności wholesale soccer uniforms for teams, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 588.).

Airon-Notre-Dame • Airon-Saint-Vaast • Aix-en-Ergny • Aix-en-Issart • Alette • Ambricourt • Attin • Aubin-Saint-Vaast • Auchy-lès-Hesdin • Avesnes • Avondance • Azincourt • Béalencourt • Beaumerie-Saint-Martin • Beaurainville • Bécourt • Berck • Bernieulles • Beussent • Beutin • Bezinghem • Bimont • Blangy-sur-Ternoise • Blingel • Boisjean • Boubers-lès-Hesmond • Bouin-Plumoison • Bourthes • Brévillers • Bréxent-Énocq • Brimeux • Buire-le-Sec • Camiers • Campagne-lès-Boulonnais • Campagne-lès-Hesdin • Campigneulles-les-Grandes • Campigneulles-les-Petites • Canlers • Capelle-lès-Hesdin • Caumont • Cavron-Saint-Martin • Chériennes • Clenleu • Colline-Beaumont • Conchil-le-Temple • Contes • Cormont • Coupelle-Neuve • Coupelle-Vieille • Crépy • Créquy • Cucq • Douriez • Éclimeux • Écuires • Embry • Enquin-sur-Baillons • Ergny • Estrée • Estréelles • Étaples • Fillièvres • Frencq • Fresnoy • Fressin • Fruges • Galametz • Gouy-Saint-André • Grigny • Groffliers • Guigny • Guisy • Herly • Hesdin • Hesmond • Hézecques • Hubersent • Huby-Saint-Leu • Hucqueliers • Humbert • Incourt • Inxent • La Calotterie • La Loge • La Madelaine-sous-Montreuil • Labroye • Le Parcq • Le Quesnoy-en-Artois • Le Touquet-Paris-Plage • Lebiez • Lefaux • Lépine • Lespinoy • Loison-sur-Créquoise • Longvilliers • Lugy • Maintenay • Maisoncelle • Maninghem • Marant • Marconne • Marconnelle • Marenla • Maresquel-Ecquemicourt • Maresville • Marles-sur-Canche • Matringhem • Mencas • Merlimont • Montcavrel • Montreuil • Mouriez • Nempont-Saint-Firmin • Neulette • Neuville-sous-Montreuil • Noyelles-lès-Humières • Offin • Parenty • Planques • Preures • Quilen • Radinghem • Rang-du-Fliers • Raye-sur-Authie • Recques-sur-Course • Regnauville • Rimboval • Rollancourt • Roussent • Royon • Ruisseauville • Rumilly • Sains-lès-Fressin • Saint-Aubin • Saint-Denœux • Saint-Georges • Saint-Josse • Saint-Michel-sous-Bois • Saint-Rémy-au-Bois • Sainte-Austreberthe • Saulchoy • Sempy • Senlis • Sorrus • Tigny-Noyelle • Torcy • Tortefontaine • Tramecourt • Tubersent • Vacqueriette-Erquières • Verchin • Verchocq • Verton • Vieil-Hesdin • Vincly • Waben • Wail • Wailly-Beaucamp • Wambercourt • Wamin • Wicquinghem • Widehem • Willeman • Zoteux

League of Legends Pro League

Tencent League of Legends Pro League (LPL) (simplified Chinese: 英雄联盟职业联赛 goalkeeper gloves india; traditional Chinese: 英雄聯盟職業聯賽 cool football socks; pinyin: yīng xióng lián méng zhí yè lián sài) is the top level League of Legends league in China. The first season of the LPL was the 2013 Spring season sweater ball remover. The top three finishers of the playoff tournament receive automatic bids to the League of Legends World Championship. Playoffs are an eight team single elimination with each step a best-of-five series. The total prize pool is ¥2,350,000 cloth shaver. In 2014 Riot Games began providing an English language broadcast. The format is modeled after the League of Legends Champions Korea format in South Korea. In September 2015 it was announced that Riot Games was in negotiations with Tencent to take over operations of the league.

For the 2015 Spring season the LPL adopted a best of two series. Teams play a double round robin.